آرشیو امامت و رهبری، حاکمان زمان

۱- مهمترین دلیل بر امامت حضرت سجاد علیهالسلام این است که به حکم عقل امام باید از همهی افراد مردم داناتر و پرهیزکارتر و به طور کلی در تمام سجایای […]

ادامه ...

امام صادق علیهالسلام فرمود: عباد بصری [۷] در راه مکه به حضرت امام سجاد برخورد کرد. آنگاه به آن حضرت عرض کرد:یا علی بن الحسین ترکت الجهاد و صعوبته و […]

ادامه ...

طبری نوشته است هنگامی که یزید، مسلم بن عقبه را به مدینه می‌فرستاد بدو گفت: علی بن الحسین در کار شورشیان دخالتی نداشته است، دست از او بازدار و با […]

ادامه ...

«عبیدالله بن عبدالله بن عتبه» میگوید: نزد حسین بن علی (ع) نشسته بودم که علی بن الحسین اصغر [۷۶] وارد شد. پس حسین (ع) او را به سوی خود خواند […]

ادامه ...

حضرت سجاد علیهالسلام پس از شهادت پدرش در زمان امامت خود با پنج تن از خلفای جور اموی معاصر بود که به ترتیب عبارتند از: یزید بن معاویه، معاویه بن […]

ادامه ...

با انتقال خلافت از سفیانیان به شاخهی دیگر امویان، یعنی مروانیان، موج تازهای از اختناق و ترس و وحشت بر جامعهی آن روز سایه افکند. بعد از خلافت چند ماههی […]

ادامه ...

موضع گیری های امام سجاد علیه السلام در برابر حزب حاکم تا زمانی که یزید زنده است و حاکمیت در اختیار فرزندان پلید ابوسفیان است، بسیار شفاف است. حضرت از […]

ادامه ...

پس از درگذشت معاویهی دوم، اختلاف شدیدی بین مردم شام بروز کرد. از جملهی امراء بنی امیه «مروان بن حکم» بزرگ خاندان بنی امیه که پسر عموی عثمان بود و […]

ادامه ...

مسالهی اهانتهای مکرر «یزید بن معاویه» – که لعنت ابدی خداوند بر او باد -به سر مبارک و نورانی حضرت سیدالشهداء علیهالسلام از مسلمات تاریخی است و تمام گزارشگران آن […]

ادامه ...

بعد از مرگ یزید در سال ۶۴، تا کشته شدن ابنزبیر به دست حجاج در سال ۷۳، حکومت اموی بر حجاز تسلطی نداشت و شهر مدینه تحت سلطهی زبیریان بود. […]

ادامه ...