صحیفه سجادیه

صحیفه سجادیه دعای ۶ – هنگام بامداد و شامگاه

(۱) سپاس خدای را که شب و روز را به توانایی خود آفرید.
(۲) و به قدرت خویش بین آن دو فرق گذاشت.
(۳) و برای هر یک پایانی معین و زمانی معلوم مقرر فرمود.
(۴) بنا به تقدیرش هر یک از شب و روز را جای یکدیگر قرار میدهد تا برای بندگان روزی داده، آنها را پرورش دهد.
(۵) و شب را برای آنان آفرید تا از حرکتهای خسته کننده و جنبشهای سخت بیاسایند و آن را پوشش ساخت تا جامه راحتی و خواب را دربر کنند، که خواب برای آنان نشاط و نیروآور است، تا به سبب آن خوشی و کام دل یابند.
(۶) و روز را برای ایشان روشنگر آفرید تا در آن فضل او را طلب کنند و جهت دستیابی به روزی، وسیله جویی کنند و در زمین به تکاپو افتند، برای رسیدن به سود کنونی از دنیا و یافتن سود آینده در آخرت.
(۷) بدین گونه حالِ ایشان را اصلاح مینماید، و اخبار آنها را می آزماید، و مینگرد آنها در اوقات طاعت و جاهای واجبات و موارد احکامش چگونهاند. تا بدکاران را بر وفق کار و کردارشان جزا دهد و نیکوکاران را پاداش نیکو عنایت کند.
(۸) خداوندا حمد و سپاس برای توست که صبح را برای ما شکافتی و با آن ما را از روشنی روز بهرهمند گرداندی، و ما را از جایی که بتوان روزی به دست آورد بینا نمودی، و در آن ما را از پیشامدها و بلاها نگهداشتی.
(۹) صبح کردیم و صبح کردند همه چیز از آسمان و زمینش، و آنچه در این دو پراکنده ساختی، از آرام و جنبنده، ثابت و رونده و آنچه در هوا بالا رفته و آنچه در زیر زمین پنهان است و همه از آنِ تو هستیم.
(۱۰) ما در تحت قدرت تو صبح کردیم. سلطه و فرمانروایی توست که ما را فرامیگیرد و اراده توست که ما را جمع میکند، و از روی فرمان توست که دست به کاری میزنیم و به تدبیر توست که در کارها تصرّف میکنیم.
(۱۱) برای ما از اراده و خواسته، چیزی جز آنچه تو حکم کردی و از خیر، چیزی جز آنچه تو بخشیدی نیست.
(۱۲) و این روزی نو و تازه و گواهی حاضر بر ماست. اگر نیکی کردیم، با سپاس ما را بدرود گوید و اگر بدی کردیم، با نکوهش از ما جدا شود.
(۱۳) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و نیکیِ همدم بودن با آن روز را نصیب ما گردان و از بدیِ جدایی از آن بر اثر انجام گناهی یا مرتکب شدن گناه صغیره یا کبیره، حفظمان کن.
(۱۴) و در آن روز خوبیها را برای ما بسیار گردان و ما را در آن از بدیها تهی ساز و دو طرف آن را برای ما از سپاس و ستایش و پاداش و ذخیره و فزونی و نیکی پر ساز.
(۱۵) خداوندا زحمت ما را بر نویسندگان (فرشتگان) گرامی آسان ساز، و نامههای اعمال ما را از نیکیهایمان پر کن، و ما را نزد آنها به سبب زشتی رفتارمان رسوا نگردان.
(۱۶) خداوندا برای ما در هر ساعتی از ساعتهای این روز، بهرهای از بندگانت و سهمی از سپاسگزاریات و گواه صادقی از فرشتگانت قرار ده.
(۱۷) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از پیش رویمان و از پشت سرمان و از طرف راستمان و از سمت چپمان و از همه اطرافمان نگهداری کن، نگهداریای که ما را از نافرمانی تو بازدارد و به فرمانبرداریت راهنمایی کند و در جهت دوستی تو به کار برد.
(۱۸) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و در امروز ما و امشب ما و در همه روزهایمان، ما را برای انجام نیکی و ترک بدی و سپاس نعمتها و پیروی از سنّتها و ترک بدعتها و امر به معروف و نهی از منکر و حفظ اسلام و نکوهش کردن و خوار نمودن نادرستیها و یاری دادن و تقویت حق و راهنمایی گمراهان و کمک کردن ناتوان و یاری دادن ستمدیده، توفیق ده.
(۱۹) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست. و آن را مبارکترین روزی که با آن برخورد کردهایم و برترین همراهی که با آن همراه شدهایم و بهترین زمانی که در آن به سر بردهایم قرار ده.
(۲۰) و ما را از خوشنود ترین آفریدگانت که شب و روز بر آنها گذشته، و شکرگزارترین آنان بر نعمتی که ارزانی داشتهای و پایدار ترین آنها به آئینی که مقدر نمودهای و خوددار ترین ایشان از حرامهایی که از آن بیم دادهای قرار ده.
(۲۱) خداوندا من تو را گواه میگیرم و گواهی تو کافی است و آسمانت و زمینت و آنچه در آن دو جای دادی از فرشتگان و سایر آفریدگانت را در این روز و این ساعت و این شب و این جایگاه شاهد میگیرم که من شهادت میدهم تویی خدایی که جز تو خدایی نیست، برپا دارنده عدلی، دادگر در حکمی، با بندگان بسیار مهربانی، صاحب هر ملکی و رحم کننده بر آفریدگانی.
(۲۲) و گواهی میدهم همانا محمّد بنده تو و فرستادهات و برگزیده تو از بین آفریدگانت است، رسالت خود را بر او دادی، پس آن را انجام داد. و او را به نصیحت کردن امّتش دستور دادی، پس آنها را نصیحت کرد.
(۲۳) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست بیش از آنچه بر کسی از آفریدگانت فرستادی، و از جانب ما برترین چیزی را که به یکی از بندگانت عطا نمودی، به او عطا کن و از طرف ما بهترین و گرامیترین پاداشی را که به پیامبرانت از جانب امّتش دادی، به او پاداش ده.
(۲۴) به درستی که تو بسیار بخشنده نعمتِ بزرگ و آمرزنده برای (گناه) بزرگ هستی و تویی مهربانتر از هر مهربان. پس بر محمّد و خاندانش که پاک، پاکیزه، نیکوکار و شریفتریناند، درود فرست.
برگرفته از کتاب صحیفه سجادیه ترجمه احمد سجادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *