سیره عملی و رفتاری

امام سجاد پس انداز برای حوادث آینده

«ظریف بن ناصح» میگوید: «چون شبی که در آن «محمد بن عبدالله بن الحسن» قیام کرد و بر والی «مدینه» شوریده و خروج کرد فرا رسید، حضرت ابوعبدالله امام صادق -(ع)- سبد و زنبیلی را طلبید و از آن کیسهی پول مهر شدهای را برداشت و فرمود: این دویست دینار است که حضرت علی بن الحسین -(ع)-از بهای چیزی که آن را فروختهاند کنار گذاشته (و پس انداز نمودهاند) برای حادثهای که امشب در «مدینه» اتفاق خواهد افتاد. پس آن را برگرفته و همان لحظه به سمت «طیبه» (اسم منطقهای است که حضرت صادق -(ع)- در آنجا باغی داشتند) خارج شدند. و فرمودند: «از این حادثه کسی جان سالم به در میبرد که به اندازه مسیر سه شبانه روز از آن فاصله داشته باشد.»
[صفحه ۵۲۵]
آری آن دینارها خرجی حضرت بود در مدتی که در «طیبه» سکونت داشتند تا اینکه «محمد بن عبدالله» به شهادت رسید.» [۷۳۹].
علاوه بر علم غیب حضرت سجاد -(ع)- آینده نگری حضرت و ذخیره کردن بخشی از در آمد خود برای حوادثی که در آینده برای فرزندان پیش میآید، نیز از این روایت استفاده میشود. بنابراین میتوان برای تامین زندگی فرزندان در آینده بخصوص در زمینه حوادث غیر مترقبه، بخشی از سرمایه و در آمد خود را برای آنها اختصاص داد و این گوشهای از تدبیر اقتصادی حضرت با منظور کردن جهات «توحیدی» و «توکل» بر ذات اقدس الهی است. چه اینکه خداوند متعال امر فرمود پیامبر مکرم اسلام – صلی الله علیه و آله وسلم – «فدک» را که حق اختصاصی و ملک شخصی حضرت بود، برای تامین آیندهی فرزندان خود، به حضرت فاطمه – سلام الله علیها – ببخشند که «و آت ذا القربی حقه». [۷۴۰].
ولی با کمال تاسف غاصبین در اولین اقدامات خود، این منبع در آمد عظیم را از خاندان پیامبر – صلی الله علیه و آله – با ظلم و جنایت غصب کردند.
رگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد (ع) نوشته آقای محمد محسن دعایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *