زیارت نامه و ادعیه

دعای امام سجاد هنگام توبه

ای پروردگار من که گفتار گویندگان در وصف ذات اقدس تو خموش ماند و به درماندگی خویش اعتراف آورد.
ای پروردگار من! که چشم امید امیدواران همواره به درگاه تو دوخته باشد و هرگز نومید و محروم بازنگردد.
ای پروردگار من! که نیکوکاران را فراموش نفرمائی و نیکوئیها را بدانسان که شایسته الوهیت تو باشد پاداش دهی.
ای آن که بندگان پارسای تو از تو بیمناک باشند و اصحاب صلاح و تقوی از خشیت تو بلرزند.
ای پروردگار من! در این محراب که اکنون ایستادهام موجودی ایستاده است که در چنگ گناهان خویش گرفتار است، معصیتها اسیرش کردهاند و لغزشها به سوی پرتگاه سقوطش دادهاند، اهریمن ناپاک به اغوای وی همت گمارده و از اطاعت آفریدگار بزرگ بازش
[صفحه ۲۹۱]
داشته است، از آن چه باید به جای آورد تقصیر کرده و در وظایف و تکالیف خویش تفریط آورده و شقاوت را بر سعادت برگزیده است. به جای آن که فرمان تو را ای پروردگار من بپذیرد سر نافرمانی گرفته و بدانچه منهی و ممنوع بود تسلیم شده است. همچون نابخردی که سیطره و سلطنت تو را بر ملک وجود نشناسد و فضل و احسان تو را بر کائنات انکار دارد به آسمانها پشت کرده و بدنائت و ضلالت روی آورده است همچنان به بیراهه میرفت و از صراط مستقیم دوری میگزید. تا ناگهان دیدهی دلش گشوده شد و نور هدایت به ظلمتکده جانش تابید. چشم اندازش به آفتاب افتاده و ابرهای گمراه کننده از افق ضمیرش محو شدند به خویشتن آمد و خود را در بیدای ضلالت سرگردان یافت، گناهان خویش بشمرد و عناد خویش بشناخت، دریافت که موجودی سخت بیچاره و بدبخت باشد زیرا بار انبوهی از معاصی بر پشت دارد و راهی پیچیده و مرموز در پیش… ادراک کرد که بد کرده و بد آورده و با دست خود تیشه بر ریشهی حیات و سعادت خویش فروکوبیده است.
فاقبل نحوک موملا لک و مستحییا منک و وجه رغبته الیک ثقه بک فامک بطمعه یقینا و قصدک بخوفه اخلاصا
در این هنگام سر به سوی تو برداشت و آرزومندانه به درگاه تو دوید. چشمی از شرم فرو خفته و قلبی از امید و آرزو مالامال به پیشگاه تو روی آورد تا شکستگیهای خویش جبران کند و ویرانیهای گذشته را آباد سازد. با همهی تباهی و سیاهی، با همهی ملاهی و مناهی باز هم طمع به لطف عمیم تو بسته و دست به سوی تو پیش آورده است.
پروردگار من! دیگر جز به ذات اقدس تو به هیچ کس امیدوار نیست و جز از درگاه تو از درگاه هیچ کس چشم عنایت ندارد جز از تو از هیچکس نترسد و جز تو هیچ کس را دوست ندارد. با تضرع و توسل در پیشگاه تو سر تسلیم فرود آورده و نگاه شرم و آزرم به زمین افکنده
[صفحه ۲۹۲]
است. سرش در برابر عزت و اقتدار تو با مذلت به چپ و راست بجنبد و زبانش با خضوع و خواری اسراری را که از تو ای پروردگار من پوشیده نیست ابراز کند، و گناهان خویش را یک یک در پیش تو بشمارد و نیکو بداند که تو از هر شمارندهای گناهان بیشمار او را نیکوتر شمردهای و از هر دانندهای خفایا و اسرار را نیکوتر بدانی از آنچه کرده به تو پناه آورد و از تو همی خواهد که بر فضایح کردارش پردهی عنایت برکشی و آبرویش نگاهداری، گناهانی که لذت خویش را در کامش محو کردهاند و بار خویش را هر چه سنگینتر و فشارندهتر بر پشتش فروگذاشتند. بندهی گناه کرده ای پروردگار من، به عدل تو ایمان دارد و از عقاب تو شکوه نیاورد و در عین حال تو را خداوندی کریم و رحیم میشناسد و بخشندگی و بخشایش را از مقام الوهیت تو دور نداند. تو آن معبود بزرگ باشی که گذشت تو از هر گناه بزرگ، بزرگتر است و کرم تو بیش از آنچه به فکر بشر وسعت دادهای وسیعتر و عمیمتر.
خدای بزرگ، باید که از گناه بزرگ بگذرد و من هم اکنون ای پروردگار متعال با مسکنت و مذلت به سوی تو روی آوردهام و سر طاعت به درگاه تو بر خاک نهادهام. فرمان تو را به جان پذیرم و مهر تو را در دل بگیرم این توئی که بندگان خویش را به درگاه خویش خوانی و آنان را به توبت و انابت دعوت فرمائی و وعده دهی که دعای مستمندان را به اجابت مقرون سازی. این توئی که گوئی:
ادعونی استجب لکم. و این منم که به امید استجاب دست دعا به جانب تو برداشتهام.
پروردگار من! به روان مقدس محمد و آل محمد رحمت فرست و آنچنان که به معاصی خود اعتراف کردهام در قلزم مغفرت خویشم فروانداز و آنچنان که نکبتها ذلیلم کرده از برکت آمرزش عزیزم گردان و آنچنان که کیفر کردار مرا واپس انداختهای پردهی اسرار مرا چاک مزن
[صفحه ۲۹۳]
و رسوایم مساز.
ای پروردگار من! نیت مرا در طاعت و عبادت استوار فرمای و بر بصیرتم در معرفت و حکمت بیفزای و مرا بیاموز که چه کنم تا دامان آلودهام از آلایش گناه شسته شود و سیاهی معصیت از پیشانیم برخیزد.
چنان کن ای پروردگار من که با دین تو و آئین پیامبر گرامی تو محمد صلی الله علیه و آله جان بسپارم.
پروردگارا! هم اکنون به سوی تو باز میگردم و از هر چه معصیت است خواه بزرگ و خواه کوچک، خواه پنهان و خواه آشکار، خواه گذشته و خواه حال در پیشگاه تو توبت و انابت میآورم. توبتی که دیگر روی شکست نبیند و انابتی که هرگز فراموش نشود. خود تو ای پروردگار متعال در قرآن کریم فرمودهای که همواره بندگان گناهکار خویش بپذیری و از گناهشان بگذری. خود تو وعده دادهای که اصحاب توبت و انابت را دوست میداری. پس توبتم بپذیر و از گناهم بگذر و چراغ محبت خویش را با هر چه شرط محبت باشد در قلبم برافراز. شرط محبت وفاست، توفیقم عنایت فرمای تا این شرط به جای آورم. توفیقم عنایت فرمای که دیگر به گناه برنگردم.
و اوجب لی محبتک کما شرطت و لک یا رب شرطی الا اعود فی مکروهک و ضمانی الا ارجع فی مذمومک و عهدی ان اهجر جمیع معاصیک.
به عهدهی خویش مینهم ای پروردگار متعال من که دیگر دامن به گناه نیالایم و از آنچه بیزاری تو را برانگیزاند اجتناب ورزم و هر چه را که مذمت و لعنت فرمودهای همیشه ترک گویم و مطلقا گرد ملاهی و مناهی نگردم.
پروردگارا! تو بهتر از من میدانی که چه بد کردهام، کردارهای بدم را بر من ببخشای و مرا بدانچه پسندیدهی ذات اقدس توست بازگردان.
پروردگارا! از گناهان خود چه بسیار به خاطرم مانده و چه بسیار از خاطرم رفته است، ولی هر چه کردهام تو دیدهای و هر چه فراموشم
[صفحه ۲۹۴]
شده در صقع شامخ ملکوت که هرگز عارضهی نسیان نپذیرد آشکار و برملاست.
پروردگار من! یک باره از کردارهای زشت و ناهنجار من درگذر و چنان کن که دیگر در دفتر اعمال من لکهی زشتی و ناهنجاری ننشیند.
پروردگار من! از آن توبه که با صیانت و عصمت تو مقرون نباشد سودی نیست و آن کس که از دست توانای تو حمایت نگیرد از لغزش ایمن نتواند بود.
خدای من! دست توانای خود را به حمایت من پیش آور تا نلغزم و مرا با عصمت و صیانت خویش قرین دار تا هرگز توبه نشکنم.
پروردگار من! بندگان تو به توبت گرایند و در میان آنان تیره بختی را در علم مکنون خویش همیبینی که دیر یا زود توبه بشکند و از صواب به ضلال گراید. من از این شقاوت به تو پناه آورم و از تو همیخواهم که به دنبال این توبت هرگز به توبه حاجت نیابم. من به درگاه تو توبتی آورم که از آن چه گذشته درگذری و برای آینده مرا در پناه خویش از خطیئات و زلات برکنار داری. از جهل خود به درگاه تو ای خلاق علیم پوزش آورم و چنان خواهم که بر کردار ناهنجار من ببخشائی و مرا در جوار رحمت خویش جای فرمائی و در سایهی تفضل خود قبایح اعمال مرا از ننگ رسوائی بپوشانی.
پروردگار من! از هر عمل که با ارادهی سینهی تو تطبیق نشود توبه کنم و از هر خاطرهای که در ضمیر من دور از محبت تو بگذرد معذرت خواهم و از هر چه زبانم. به ناسزاوار گفته یا دستها و پاهایم به ناهنجار کردهاند بیزاری جویم. توبتی آورم که نفس مرا برای ابد از بدیها دور بدارد و جان مرا از آنچه تبهکاران میترسند ایمن بگذارد.
پروردگارا! بر تنهائی و بینوائی و مستمندی من در این مقام رحمت آور و قلب مرا که از ترس تو بتپد و اعضای مرا که در پیشگاه تو بلرزند ببخشای.
[صفحه ۲۹۵]
خداوندا! گناهان مرا در پیشگاه تو بر خاک مسکنت نشانیدهاند. اگر خود خاموش بمانم کس به حمایت من سخن نخواهد گفت و اگر به شفاعت برخیزم شایستهی عنوان شفاعت نباشم، به روح مقدس محمد و آل محمد ای پروردگار بزرگ رحمت فرست و کرم خویش را به شفاعت من و بخشایش خود را بر جان گناه کردهی من ارزانی فرمای، مرا به آنچه کردهام کیفر مکن و لطف عمیم خویش را بر حالم شامل گردان و با پردهی خطاپوش خود خطیئات مرا بپوشان. با من آن معاملت روا دار که کریم عزیز نسبت به بندهی خویش روا دارد. بندهی ذلیلی که با تضرع و الحاح به گناهان خود اقرار آورد. با من آن کن که اغنیای گشاده دست در حق تهی دستان و دریوزگان گرسنه و تشنه کنند.
الهی مرا میبینی که پشتیبان ندارم، پس عزت خویش را به پشتیبانی من بگمار. به من مینگری که کس به شفاعتم برنخیزد. پس فضل خویش را به شفاعتم برانگیزان. گناهان من مرا میترسانند. عفو خود را بگوی که پناهم دهد.
خداوندا! هر بدی که گفتهام به بدی گفتار خویش آشنا بودهام و هر بدی که کردهام دانسته کردهام و هم اکنون فریادکنان به بدی گفتار و کردار خویش اقرار آورم تا آسمان تو با فرشتگان و زمین تو با هر چه در آن بسر میبرند فریاد ندامت مرا بشنوند و بدانند که اکنون به توبت و معذرت لب گشودهام. باشد که بر من رحمت آورند و آن کسان که به درگاه تو روئی سپیدتر و آبروئی گرانمایهتر دارند به شفاعتم دم برآورند و مرا از غضب و عذاب تو ایمن دارند.
پروردگارا! اگر پشیمانی از گذشتهها به حساب توبت و پوزش گذاشته شود من از هر پشیمانی پشیمان ترم. و اگر دوری از معصیت و انابت شمرده شود من نخستین کسی باشم که به انابت زبان بگشایم، و اگر استغفار قلم عفو تو را بر جرائم اعمال بکشاند این منم که یک تن
[صفحه ۲۹۶]
از استغفار کنندگان باشم.
پروردگار من! آنچنان که هم خود بندگان خویش را به توبت فرمان دادهای و قبول توبه را ضمانت فرمودهای، آنچنان که بندگان خویش را به دعا گماشتهای و وعده اجابت دادهای، به روان پاک محمد و آل محمد رحمت فرست و توبهام بپذیر و چشم امیدوار مرا ای پروردگار من از درگاه خویش نومید بازمگردان و به همراه زیانکاران تیره بخت از پیش خویشم مران زیرا که نام تو تواب و رحیم باشد. نسبت به گنه کاران تواب باشی و در حق خطاکاران پوزش خواه رحمت آوری.
پروردگار من! به روح مقدس محمد و آل محمد رحمت فرست. آنچنان که از برکت قدس و طهارت آنان ما را نجات بخشیدهای.
پروردگار من! به روح مقدس محمد و آل محمد رحمت فرست رحمتی هم به روز رستاخیز از ما شفاعت کند و به روزگار تنگدستی دستگیر ما باشد.
انک علی کل شیئی قدیر و هو علیک یسیر.
بر هر کار دشوار ذات اقدس تو تواناست و هر چه بر ما سخت است بر تو آسان است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *