پدر و مادر (شجره نامه)

مادر امام سجاد

نام مادر آن حضرت را بعضی شهربانو یا شهربانویه دختر یزدگرد فرزند شهریار پسر شیرویه پسر پرویز پسر انوشیروان ثبت کردهاند و آخرین پادشاه ایران را یزدگرد نامیدهاند.
اما چنان که مورخ نامی «مبرد» در کامل مینویسد: نامش سلافه است که از اولاد یزدگرد باقی مانده و نسبش مشهور و از بهترین زنان جهان محسوب میشود، و برخی نام وی را خوله نوشتهاند، اما در طبقات ابن سعد نام وی غزاله ذکر گردیده
[صفحه ۱۸]
و شیخ مفید [۱۱] مادر آن حضرت را شاه زنان دختر یزدگرد بن شهریار بن کسری ثبت کرده و برخی گویند نامش شهربانویه است. اما همان طور که شیخ مفید نقل کرده و از ظاهر روایات نیز برمیآید نام اصلی وی شاه زنان بوده و سپس بنا به گفتهی مبرد به سلافه تغییر یافته است.
گویند وی را در زمان خلافت عمر به مدینه آوردند. قطب راوندی به سند خود از امام باقر (ع) روایت کرده است [۱۲] که آنگاه که عمر خلیفهی وقت تصمیم گرفت وی را به فروش برساند علی (ع) [۱۳] وی را از این امر بازداشت و به عمر فرمود: به وی پیشنهاد کند که یکی از مسلمین را انتخاب و با وی ازدواج کند و مهریهی او را از سهم بیت المال بپردازد. در همین موقع بود که وی حسین بن علی علیهالسلام را انتخاب کرد. امیرالمومنین علی علیهالسلام که از این امر خرسند گردید، در نگاهداری و احسان وی به فرزند خود امام حسین (ع) توصیهی فراوان نمود.
به این ترتیب شاه زنان فرزندی به دنیا آورد که از بهترین مردم روی زمین محسوب میشد. گویند مادر امام زین العابدین (ع) به هنگام وضع حمل چشم از [۱۴] جهان فروبست، و وی در کفالت یکی از کنیزان پدر بزرگوار خود درآمد که پرستاری وی را بر عهده گرفت و چون مادری مهربان در نگاهداری و سرپرستی وی بکوشید.
هر چند علی بن الحسین (ع) در ظاهر مادری غیر از این بانو ندیده بود، اما به تدریج که رشد مییافت به این امر واقف گردید که بانویی که وی را سرپرستی میکند یکی از کنیزان است و اطرافیان، وی را به نام مادر او میخوانند.
آن حضرت پس از چندی وی را آزاد ساخت و به ازدواج خود درآورد. همین امر باعث گردید که عدهای او را به باد انتقاد گیرند تا آنجا که بعضی از سلاطین بنی امیه این موضوع را به دهان گرفتند و به غلط وی را مورد عتاب و سرزنش قرار دادند. اما در حقیقت این زن مادر وی نبود و تنها کفالت و سرپرستیش را بر عهده داشت.
در آن مواقع چنان بود که اهالی مدینه بر خود عار میدانستند که از کنیز
[صفحه ۱۹]
و اسیر زاده فرزند بیاورند، و تا آن گاه که علی بن الحسین (ع) تولد نیافته بود حاضر به ازدواج با کنیزان نبودند.
برگرفته از کتاب زندگانی حضرت امام زین العابدین علی بن الحسین(علیهما السلام)به ضمیمه رساله حقوقی و کلمات قصار آن حضرت نوشته آقای محسن عاملی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *