امامت و رهبری، حاکمان زمان, حوادث، وقایع، هجرت

عاملان ستمکار در دوران امامت امام سجاد علیه السلام

کارگزاران عبدالملک در مناطق مختلف کشور اسلامی، به پیروی از او، حکومت وحشت و اختناق به وجود آورده بودند و با زور و
قلدری با مردم برخورد میکردند. مسعودی مینویسد: عبدالملک فردی خونریز بود، عمال او مانند حجاج، حاکم عراق، مهلب،
حاکم خراسان و هشام بن اسماعیل، حاکم مدینه، هم چون خود وی سفاک و بیرحم بودند [ ۱۰۶ ] هشام بن اسماعیل، حاکم مدینه،
چندان بر مردم سخت گرفت و آن قدر خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله را آزار داد که وقتی ولید بن عبدالملک بعد از مرگ
پدرش حاکم شد، ناچار شد او را از حکومت برکنار کند. بدتر از همه حجاج بن یوسف ثقفی است که در خونریزی و قساوت قلب
بیهمتا بود وی که از جانب عبدالملک مأمور دفع فتنهی عبدالله بن زبیر در مکه بود، بعد از محاصرهی شهر، خانهی خدا را با پرتاب
سنگ به وسیلهی منجنیق، ویران ساخت؛ به قبر شریف پیامبر صلی الله علیه و آله، منبر و مسجد او اهانتها کرد و گردن گروهی از
صحابهی رسول خدا صلی الله علیه و آله را همچون جابر بن عبدالله انصاری، انس بن مالک، سهل بن سعد ساعدی و جمعی دیگر
را به قصد خوار کردن آنان، مهر نهاد [ ۱۰۷ ] ابناثیر مینویسد: دست آنان را هم چون اهل ذمه داغ نهاد. [ ۱۰۸ ] روزی وی که از
مدینه بیرون میرفت، گفت: خدا را سپاس میگویم که از این شهر ناخوش، مرا بیرون برد. این شهر از همه جا پلیدتر و مردم آن از
همهی مردم نسبت به امیرالمؤمنین دغلکارتر و گستاخترند. اگر سفارش امیرالمؤمنین نبود، این شهر را با خاک یکسان میکردم. در
[ ۱۱۰ ]. [صفحه ۶۳ ] [ این شهر جز پاره چوبی، که منبر پیامبر خوانند و استخوان پوسیدهای، که قبر پیامبر میدانند، چیزی نیست [ ۱۰۹
برگرفته از کتاب نقش امام سجاد علیه السلام در رهبری شیعه نوشته: محسن رنجبر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *