از دیدگاه شعرا

شعرها منسوب به امام چهارم

در مقتل‌ها چند بیت دیده می‌شود که انشاء آنرا در منزل‌های میان راه به امام علی بن الحسین (ع) نسبت داده‌اند.
ساد العلوج فما ترضی بذا العرب
و صار یقدم رأس الامه الذنب [۱۹۴].
یا للرجال لما یأتی الزمان به
من العجیب الذی ما مثله عجب [۱۹۵].
آل الرسول علی الاقتاب عاریه
و آل مروان یسری تحتهم نخب [۱۹۶].
و در منزلی که در کنار دیر راهب داشتند [۱۹۷] این بیت‌ها را سروده است:
[صفحه ۶۳]
هوی الزمان فما تفنی عجائبه
عن الکرام و لا تفنی مصائبه [۱۹۸].
فلیت شعری الی کم ذاتجاذبنا
صروفه و الی کم لا نجاذبه [۱۹۹].
یسیرونا علی الأقتاب عاریه
و سائق العیس یحمی عنه غاربه [۲۰۰].
کاننا من اساری الروم بینهم
أو کلما قاله المختار کاذبه [۲۰۱].
کفرتم برسول الله ویلکم
یا امه السوء قد ضأقت مذاهبه [۲۰۲].
اما سبک اشعار و معانی آن ما را در پذیرفتن انتساب این بیت‌ها به امام علی بن الحسین (ع) دچار تردید می‌سازد. بعید نیست یکی از شاعران دوستدار خاندان رسول (ع) و دشمن آل ابوسفیان آنرا سروده باشد. جمله «فما ترضی به العرب» در قطعه نخست قرینه روشنی است که شعر بر پایه‌ی مفاخره قومی و نژادی است نه بر اساس امتیازات معنوی و دینی، گذشته از این استبعاد، چنانکه نوشته‌اند امام علی بن الحسین (ع) در طول راه کوفه به شام با کسی سخن نگفته است. [۲۰۳].
[صفحه ۶۵]
برگرفته از کتابزندگانی علی بن الحسین (ع) نوشته آقای جعفر شهیدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *