امامت و رهبری، حاکمان زمان

ودایع امامت به امام سجاد

ابی جارود (که نامش زیاد است) گوید: امام باقر علیه السلام فرمود: چون هنگام شهادت حسین بن علی علیهما السلام فرا رسید، دختر بزرگترش فاطمه بنت الحسین علیه السلام را طلبید و کتابی پیچیده و وصیتی آشکار باو داد، زیرا علی بن الحسین علیهما السلام مرضی از لحاظ معده داشت که در حال احتضارش میدیدند، سپس فاطمه آن کتاب را به علی بن الحسین علیه السلام داد، ای زیاد! سپس بخدا آن کتاب بما رسید، زیاد گوید عرضکردم: خدا مرا قربانت گرداند، در آن کتاب چه نوشته است؟فرمود: بخدا آنچه از زمان خلقت آدم تا بآخر رسیدن دنیا مورد احتیاج اولاد آدمست در آن است، بخدا که احکام حدود حتی جریمه خراش در آن ثبت است.
أصول الکافی / ترجمه مصطفوی، ج ۲، ص: ۷۶
ابی جارود گوید: امام باقر علیه السلام فرمود: چون هنگام شهادت امام حسین علیه السلام فرا رسید، وصیتش را که در کتابی پیچیده بود، در حضور مردم، بفاطمه داد، پس چون امر شهادت حسین علیه السلام بدان جا که مقدر بود رسید، فاطمه آن وصیت را به علی بن الحسین علیهما السلام داد، عرض کردم:خدایت رحمت کند، در آن وصیت چه بود؟ فرمود: آنچه فرزندان آدم از ابتدای دنیا تا بآخر رسیدن آن احتیاج دارند.
أصول الکافی / ترجمه مصطفوی، ج ۲، ص: ۷۶
امام صادق علیه السلام فرمود: چون امام حسین صلوات اللَّه علیه به جانب عراق رهسپار گشت، کتب و وصیت را به ام سلمه- رضی اللَّه عنها- سپرد و چون
ص: ۱۹
علی بن الحسین علیه السلام بمدینه برگشت به او تحویل داد.
أصول الکافی / ترجمه مصطفوی، ج ۲، ص: ۷۷
برگرفته از کتاب غدیر در سیره امام سجاد علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *