امامت و رهبری، حاکمان زمان

محمد بن حنفیه اعتراف به امامت امام سجاد

یکی از فرزندان حضرت امیرالمومنین (ع) که از همسری به نام «خوله» دختر «جعفر بن قیس بن مسلمه» میباشد، «محمد بن حنفیه» نام دارد. مولی علی (ع) به این فرزند خود بشدت علاقه داشته و در وصیتی که برای وصی
[صفحه ۴۶]
خود حضرت امام حسن (ع) مرقوم نمودهاند، مینویسند: «و اوصیک باخیک محمد خیرا فانه شقیقک و ابن ابیک و قد تعلم حبی له …».
«و برای برادرت محمد تو را به خیر و نیکی به او سفارش میکنم چرا که او برادر تو و پسر پدر توست و تو بخوبی محبت من به او را میدانی».
«محمد بن حنفیه» در «جنگ جمل» صاحب لواء و پرچمدار پدر بود و در «جنگ صفین» از خود دلاوریهای زیادی نشان داد که مشروح جریان این امور در کتب تاریخی نقل شده است. [۷۲].
در ارتباط با شخصیت جناب «محمد بن حنفیه»، علت عدم مشارکت ایشان در نهضت عاشورا، ادعای امامت و سپس اذعان به امامت حضرت علی بن الحسین (ع)، ارتباط با «مختار» و … مسائل مفصلی در روایات تاریخی و اقوال محدثین مطرح شده است که در این مختصر نمیگنجد. ولی به طور خلاصه در ارتباط با مساله اخیر میتوان گفت گرچه در ابتدای امر برای ایشان شبههای در زمینهی امامت حضرت زین العابدین (ع) مطرح بوده است ولی با معجزهای که از حضرت در به نطق در آوردن «حجرالاسود» و شهادت بلیغ آن سنگ به امامت حضرت سجاد (ع) میبیند، به صورت راسخ و کامل به امام آن بزرگوار معتقد شده و از اظهار اعتقاد خود به اصحاب و مریدان خود نیز ابا نداشته است. [۷۳].
(در این ارتباط بعضی از احادیث در قسمت شهادت حجرالاسود به امامت و وصایت امام چهارم (ع) ذکر شده است).
رگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد (ع) نوشته آقای محمد محسن دعایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *