امامت و رهبری، حاکمان زمان

خشونت حزب عثمانیه با چالشگران

در مرحله نخست می توان برخورد شدید حزب عثمانیه را با حادثه حره و قیام مردم مدینه که به تحریک عبدالله بن زبیر رخ داد، اشاره کرد. این حرکت از جانب حاکمیت به شدیدترین شکل سرکوب شد و خشونت حزب حاکم هزاران نفر از صحابه رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و دیگران را در کام خود بلعید. و هتک حرمت و غارت را به اوج رساند، آن هم در مدینه حرم رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم. همچنین می توان به نهضت و حرکت اجتماعی عبدالله بن زبیر در حجاز اشاره نمود که با خشونت تمام از جانب حزب حاکم برخورد شد. گرچه عبدالله موفق به حکومت داری قریب یک دهه در مکه شد، لیکن در نهایت با خشونت تمام، با حرکت وی در زمان مروانیان برخورد شد. حجاج با کشتار جمعی که به راه انداخت، در نهایت [ صفحه ۱۶۳] عبدالله را دستگیر نمود. کعبه را نیز منهدم ساخت! گرچه قیام عبدالله به حق نبود، لیکن سرکوب نمودن این حرکت از جانب حزب حاکم با کمال خشونت شکل گرفت. به گونه ای که هم حرمت حرم و کعبه شکسته شد و هم عبدالله و همراهانش کشته شدند. [۳۴۴] . سرکوب نهضت توابین نیز در همین ردیف قرار دارد. این نهضت در سال ۶۵ از جانب حزب عثمانیه سرکوب شد، سلیمان و بیش از چهار هزار نفر از هوادارانش کشته شدند. [۳۴۵] . نمونه دیگر سرکوب نهضت با شکوه زید بن علی بن الحسین (علیهماالسلام) در زمان مروانیان است. این حرکت گر چه به بعد از شهادت امام سجاد علیه السلام مربوط می شود، لیکن یک نمود دیگر از خشونت آنان است که هواداران چهل هزار نفری زید را سرکوب و هزاران نفر را به شهادت رسیدند. و با جنازه زید آن گونه رفتار خشونت بار نمودند که با هیچ معیار دینی و انسانی سازگاری ندارد! [۳۴۶] برخورد خشونت بار با یحیی بن زید و هواداران وی نیز در همین ردیف قرار دارد. نیز برخوردهای خشن و قتل و خون ریزی خوارج و سایر چالشگران.
برگرفته از کتاب امام سجاد علیه السلام الگوی زندگی نوشته آقای حبیب الله احمدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *