امامت و رهبری، حاکمان زمان

امام سجاد در عصر خلافت ابن زبیر

عبدالله بن زبیر از دشمنان پر کینهی خاندان رسالت بود، او در زمان یزید، با او بیعت نکرد و در مکه مردم را به بیعت با خود دعوت کرد و پرچم مخالفت با حکومت یزید را برافراشت.
هنگامی که مروان در شام پس از مرگ معاویهی اصغر، ادعای خلافت کرد، مردم شام با او بیعت کردند. در نتیجه جامعه اسلامی در یک زمان، دارای دو خلیفه گردید؛ خلیفهای به نام عبدالله بن زبیر که بر حجاز و یمن و عراق حکومت می کرد، و خلیفه دیگری به نام مروان که بر شام و مصر حکومت می کرد.
امام سجاد علیه السلام هرگز عبدالله بن زبیر را تایید نکرد، بلکه مخالفت خود را با او آشکار نمود، ولی از تسلط او بر همهی سرزمین حجاز نگران بود و در این باره می اندیشید که مبادا او بر مدینه مسلط گردد، و به
[صفحه ۷۳]
خاندان نبوت و شیعیان آسیب برساند. در این راستا به حدیث زیر توجه کنید:
ابوحمزهی ثمالی می گوید؛ امام سجاد علیه السلام فرمود: «روزی از خانه بیرون آمدم و به این دیوار (اشاره به دیواری که در آنجا بود) تکیه دادم، ناگاه مردی که دو جامهی سفید بر تن داشت پیدا شد و به چهرهام نگاه کرد و فرمود: ای علی بن حسین! چرا تو را اندوهگین و غمناک می بینم؟ آیا اندوه تو برای دنیا است، که رزق و روزی خدا، هر روز برای نیکوکار و بدکار، آماده است.
گفتم: اندوه من برای دنیا نیست، زیرا روزی دنیا همان گونه است که می گویی به خوب و بد می رسد.
گفت: پس اندوه تو برای آخرت است، که آن هم وعدهای در دست خدای توانا است که حکم می فرماید.
گفتم: اندوه من، برای آن هم نیست، زیرا آخرت همان گونه است که گفتی.
گفت: برای چه اندوهگین هستی؟
گفتم: از فتنهی ابن زبیر، و وضعی که مردم دارند نگران هستم.
او خندهای کرد و گفت: ای علی بن حسین! آیا دیدهای که کسی به درگاه خدا دعا (برای رفع بلا) کند و به استجابت نرسد؟
گفتم: نه.
گفت: آیا دیدهای که کسی به خدا توکل نماید، و خداوند امور او را سامان ندهد؟
[صفحه ۷۴]
گفتم: نه.
گفت: آیا دیدهای که کسی چیزی از خدا بخواهد و به او ندهد؟
گفتم: نه.
سپس آن شخص (بعد از این نصیحت و دلداری) غایب گردید.» [۷۰].
آن شخص غایب، شاید خضر علیه السلام بوده، و شاید فرشته و پیک الهی به صورت انسان بوده که برای دلداری امام سجاد علیه السلام آمده بود. به هر حال، منظور امام سجاد علیه السلام از نقل این ماجرا، این بود که در شرایط سخت، باید در پرتو توکل به خدا، مقاومت کرد. و با اتکاء بر ذات احدیت، کارها را سامان داد.
برگرفته از کتاب نگاهی بر زندگی امام سجاد علیه السلام نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *