اخلاق و فضائل

سخاوت و کرم امام

اربلی در کشف الغمه از کتاب نثر الدرر از ابن اعرابی روایت کرده مینویسد:
[صفحه ۴۵]
آنگاه که یزید بن معاویه لشکریان خود را جهت قتل و غارت به مدینه گسیل داشت، علی بن الحسین علیهماالسلام چهارصد زن همراه با شوهران خود از قبیلهی بنی عبد مناف را پناه داده و تا آنگاه که سپاه مسرف بن عقبه متفرق شدند و مدینه را ترک کردند همچنان در خانهی علی بن الحسین (ع) به سر میبردند.
علامه اربلی اضافه کرده میگوید: موقعی که ابن زبیر نیز به طرد و اخراج بنی امیه از حجاز پرداخت علی بن الحسین (ع) باز هم به همان ترتیب رفتار کرد و بسیاری از خانوادههای مختلف را در کنف حمایت خود درآورد.
و از زمخشری در ربیع الابرار چنین آمده است که: وقتی یزید بن معاویه مسلم بن عقبه را به قتل و غارت مدینه فرستاد، زین العابدین (ع) چهارصد نفر از زنان مدینه همراه با اولاد و حشم آنان را در کفالت خود درآورد و در خانهی خود جای داد و تا وقتی که لشکر مسلم مدینه را ترک نکرده بود همچنان آذوقه و غذا و خوراک آنان را اداره میکرد، و آنگاه که در این مورد از یکی از زنان جویا شدند، وی در پاسخ گفت: نعمت و آسایش و زندگی شیرینی که در خانهی علی بن الحسین (ع) بر من میگذشت هرگز در خانهی پدر و مادر خود مشاهده نکردم.
و در تذکره الخواص از ابن ابی الدنیا آمده است که گفت حدیث کرد ما را محمد بن حسین از حمیدی و او نیز از سفیان ثوری که گفت: آنگاه که علی بن الحسین علیهماالسلام عازم حج و عمره گردید سکینه دختر حسین بن علی (ع) برای وی توشه و سفرهای که هزار درهم خرج آن شده بود فرستاد، آن حضرت همین که به منطقهی حره نزدیک شد دستور داد بین فقرا و مساکین تقسیم کنند.
برگرفته از کتاب زندگانی حضرت امام زین العابدین علی بن الحسین(علیهما السلام)به ضمیمه رساله حقوقی و کلمات قصار آن حضرت نوشته آقای محسن عاملی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *