اخلاق و فضائل

امام سجاد و توسل به خدا

امام سجاد علیه السلام با قلبی پاک و تمام وجود به خدا ملتجی می شد و تمام امور خود را از خرد و کلان به او واگذار می کرد، دعای ذیل بیانگر این حالت امام است:
«اللّهمّ ان تشأ تعف عنّا فبفضلک، و ان تشأ تعذّبنا فبعدلک، فسهّل لنا عفوک بمنّک، و اجرنا من عذابک بتجاوزک، فانّه لا طاقه لنا بعدلک، و لا نجاه لأحد منّا دون عفوک، یا غنیّ الأغنیاء ها نحن عبادک بین یدیک، و انا افقر الفقراء الیک، فاجبر فاقتنا بوسعک، و لا تقطع رجاءنا بمنعک، فتکون قد اشقیت من استسعد بک، و حرمت من استرفد فضلک فالی من حینئذ منقلبنا عنک و الی این مذهبنا عن بابک، سبحانک نحن المضطرون الّذین اوجبت اجابتهم، و اهل السّوء الّذین وعدت بالکشف عنهم، و اشبه الأشیاء بمشیّتک، و اولی الامور بک فی عظمتک، رحمه من استرحمک، و غوث من استغاث بک، فارحم تضرّعنا الیک و اغننا إذ طرحنا انفسنا بین یدیک، اللّهمّ انّ الشّیطان قد شمت بنا اذ شایعناه علی معصیتک، فصلّ علی محمّد و آله، و لا
تحلیلی از زندگانی امام سجاد علیه السلام ،ج ۱،ص:۱۴۲
تشمته بنا بعد ترکنا ایّاه لک، و رغبتنا عنه الیک.» «۱»
«پروردگارا تو اگر بخواهی از گناهان ما بگذری به خاطر لطفی است که بر ما داری و اگر بخواهی ما را عذاب کنی، به اقتضای عدل خود عذاب کرده ای. پس (حال که به هر دو توانایی) بر ما منت بگذار و عفو و بخششت را شامل حال ما گردان و با گذشت خود ما را از عذاب نجات ده، زیرا که ما طاقت تحمل عدالت تو را نداریم و هیچ کدام از ما را نیز از عذاب تو جز آن که ببخشی راه نجاتی نیست ای بی نیازترین بی نیازها ما بندگان محتاج در پیشگاه تو ایستاده ایم در حالی که بیچاره ترین بیچارگانیم، نیاز ما را به کرم و بزرگواریت بر آورده فرما و ما را ناامید مگردان، زیرا اگر امید ما را قطع کنی و از لطف خود محروم گردانی، بیچاره و محروم خواهیم بود، در آن صورت به چه کسی رو آوریم و به درگاه که پناه ببریم، ای خداوند تو منزهی و ما بندگان درمانده ای هستیم که به واسطه بزرگواریت اجابت دعای آنان را بر خود لازم گردانیده ای، و از آن بدکارانی هستیم که وعده رفع گرفتاری از ایشان را داده ای، خداوندا! شبیه ترین امور به مشیّت تو و باسابقه ترین کارها در ذات مقدس تو، گذشت و بخشش نسبت به کسی است که از تو طلب بخشش کند و کمک به کسی است که از تو یاری بطلبد، پس خداوندا به آه و ناله ما رحم کن و ما را بی نیاز گردان زیرا که ما خود را به عنایت تو سپرده ایم. خداوندا! همان شیطانی که ما در ارتکاب معصیت از او پیروی کردیم ما را سرزنش می کند، پس تو بر محمد و آلش درود بفرست و اجازه مده که شیطان پس از آن که از او رو گردانده و به درگاه تو رو آورده ایم ما را ملامت کند …»
______________________________
(۱) صحیفه سجادیه: دعای دهم.
تحلیلی از زندگانی امام سجاد علیه السلام ،ج ۱،ص:۱۴۳
براستی در این دعای شریف میزان توجه امام علیه السلام به درگاه خدا و توسل آن حضرت نمودار است، زیرا می بینیم که امام نیازمندی و حاجت مبرم خود را به عفو و کرم خداوند ابراز داشته و از او می طلبند تا از فیض و کرمش محروم نفرماید و امیدش را ناامید نسازد تا این که پس از سعادتمندی به وسیله معرفت خدا به شقاوت گراید، امام علیه السلام خواری و زاری خود را در پیشگاه آفریدگار بزرگ چنان ابراز داشته که بالاترین پرهیزگاران و پناهندگان به خدای تعالی، ابراز می دارند.
(۱)
برگرفته ازکتاب تحلیلی بر زندگانی امام سجاد علیه السلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *