احادیث و سخنان

سخنان امام سجاد در بلایا

خداوندا تا روزی که با سلامت مقرون بودم تو را سپاس و ستایش میگفتم و هم اکنون که قرین رنج و درد هستم باز هم ستایش و سپاس تو ویژهی من باشد.
و من ندانم ای پروردگار من که این دو حالت کدام یک بیشتر موجب حمد و شکرتست و در کدام هنگام شایستهتر باشد که به درگاه تو بیشتر سپاس بگذارم.
آیا در آن وقت که تن سالم و روح شاداب دارم و از نعمتهای گوناگون تو لذت میبرم و مواهب علیه تو بر من گواراست، یا در این وقت که رنج بیماری از سنگینی گناهان من میکاهد و بال و پر روح مرا در پرواز سبکتر و آزادتر میگذارد.
خدای من! به روزگار صحت و تندرستی نعمای بیشمار تو بر من ارزانی بود و نشاط اندام من مرا در طاعت تو چالاکتر میداشت.
نشاطی داشتم که با نماز برخیزم و نیروئی داشتم که لب به روزه ببندم و پیداست که این مواهب و عطایا سزاوار شکر بیشمار باشد.
و همچنان در روزگار بیماری که درد و رنج آن کفارهی معاصی من و گشایندهی درهای توبت و انابت به روی من است باز هم شکر نعمت و سپاس مرحمت تو بر من واجب باشد.
پروردگارا! در این هنگام که درد میکشم نشاط و شادابی شگرفی در جان خویش ادراک میکنم.
ادراک میکنم که دامنم از آلایش گناهان تطهیر میشود و قلب من به توبت و انابت تنبیه میگیرد.
به یاد ایام صحت و سلامت خود میافتم و نعمای قدیم تو را به خاطر
[صفحه ۲۳۸]
میآورم و قدر نعمای تو را بیش از پیش میشناسم.
خدای من! چگونه بر رنج بیماری صبر نکنم و در برابر این بلا که بر من فرستادهای سپاس نگذارم. زیرا میدانم که هر چه محنت مرض پیکرم را بیازارد فرشتگان نامه نویس من در کارنامهی من مکرمت و منقبت نویسند و بی آن که بندهی تو طاعتی بجای آورد برای وی ثواب طاعت مقرر دارند.
فضل و انعام تو چنین اقتضا کند و احسان تو مرا که بر بستر بیماری افتادهام و از طاعت و عبادت بازماندهام شایسته ثواب و پاداش شمارد.
اللهم فصل علی محمد و آله و حبب الی ما رضیت لی و یسرلی ما احللت بی و طهرنی من دنس ما اسلفت و امح عنی شرما قدمت.
خداوندا! به روح نازنین محمد و آل محمد رحمت فرست و آنچه را که با رضای تو مقرون است در چشم و دلم محبوب بنمای، و رنج این بلیت را که به جان من فروافکندهای بر من آسان فرمای.
مرا از آلایش این معصیتها و لغزشها پاک گردان و لکههائی را که در گذشته بر جامهی جان خویش گذاشتهام بزدای.
پروردگارا! در این هنگام که کامم از زهر بیماری تلخ است شربت بهبودی و عافیت را به من بچشان تا کامم شیرین گردد و این آتش را که در عروق و شرائین من میدود افسرده و آرام ساز و چنان کن که نعمت صحت و مژده عفو و بخشایش تو یک جا نصیب من گردد و همچنان که از نکبت بیماری برمیخیزم بر من جامهی عفو و عافیت بپوشان.
مرا از غم و محنت به آغوش خُرسندی و شفقت بینداز و مقدر فرمای که بیماری من به صحت، و درماندگی من به رهائی و شدت من به فرج و رنج من به آسایش عوض شوند، آن توئی که بیمزد و منت رحمت و مرحمت همی بخشی و دور از توقع و تمنا نعمت همیفرستی.
[صفحه ۲۳۹]
ای وهاب کریم، ای ذوالجلال والاکرام، ای ارحم الراحمین تو را در همه وقت و همه حال سپاس و ستایش گزارم.
برگرفته از کتاب معصوم ششم علی بن الحسین سید الساجدین علیه السلام نوشته آقای جواد فاضل

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *