احادیث و سخنان

سخنان امام سجاد برای توبه

خدای من! در آن هنگام که به سوی تو سر برمیداریم ملکوت اعلای تو را از دیدگان خویش در ورای سه پرده پنهان میبینم و این سه پرده را هم خود با دست خویشتن برآویختهام.
نخستین، پردهای که نگذارد دیده به دیدار تو بگشایم عصیان من از فرمان تست.
و پردهی دوم، پردهای است که در ارتکاب منهیات و ملاهی بروی خویش کشیدهام و خود را از عنایت و مرحمت تو بدور داشتهام.
موهبت دیدهام و از سپاس موهبت بازماندهام. ولی معهذا از رحمت تو نومید نیستم زیرا به فضل عمیم و رحمت وسیع تو چشم طمع دوختهام.
یحدونی علی مسئلک تفضلک علی من اقبل بوجهه الیک و وفد بحسن ظنه الیک اذ جمیع احسانک تفضل و اذ کل نعمک ابتداء.
مرا تفضل تو امیدوار همی دارد و ترحم تو به سوی تو همیراند.
من نیز بندهای از بندگان گناهکار تو باشم که به درگاه تو روی نهادهام و با حسن ظن و رجاء واثق خویش دست طلب به آسمانها برداشتهام
[صفحه ۲۲۲]
تو آنچه از عطایا و مواهب فرستی همه تفضل و ترحم باشد و نعمتهای تو یک جا به رایگان انعام شوند.
اینک مرا ببین که در پیشگاه عزت و عظمت تو در منتهای ذلت و مستمندی ایستادهام و با همه شرمی که از گناهان خویش دارم باز هم به امید مرحمت کف سئوال من گشوده است.
پروردگارا! به معاصی خویش اعتراف دارم و از پردههائی که میان خود و ملکوت اعلای تو بیاویختهام شرمسار و پشیمانم.
فهل ینفعنی یا الهی اقراری عندک بسوء ما اکتسبت و هل ینجینی منک اعترافی لک بقبیح ما ارتکبت.؟
خداوندا! در این هنگام که لبهای لرزان خویش را به اعتراف گشودهام و به آنچه از دست و زبان من با نکوهیدگی گذشته است اقرار آوردهام، آیا اعتراف عاجزانه و اقرار شرمسارانه من به من سودی خواهد بخشید؟
آیا این اقرار و اعتراف جان مرا از کیفر کردارم نجات خواهد داد؟
آیا بندهی ذلیل و زبون خود را خواهی بخشید یا همچنان مرا مستحق عقاب و عذاب خواهی دانست و به جای مهر بر جان من قهر روا خواهی داشت؟
خدای من! من نه آن باشم که از درگاه تو نومید بازگردم زیرا همیشه درهای توبت و انابت را به روی خویش گشوده میبینم.
من آن بندهی ذلیل و ضعیف باشم که بر نفس خویشتن ستم روا داشتهام و حرمت پروردگار خویش را که معبود بیهمتای من است فروگذاشتهام.
گناهان من بسیار است و شانههای من در زیر بار معاصی فرو خمیده و بال و پر روح مرا در هم شکسته است.
[صفحه ۲۲۳]
من آن موجود مستمندم که روزگارم در ملاهی و مناهی به سر آمده و عمرم به پایان رسیده است. همیبینم که دیگر فرصتی برای عبادتم نمانده و مهلتی از اجل بیامان نتوانم گرفت
من آن بندهی ذلیل و زبون تو باشم که میدانم از تو جز به تو پناهی ندارم و از دست تو جز به درگاه تو راه فراری برویم باز نیست.
هم اکنون قلب و زبان من هر دو به استغفار گشوده شدهاند و بازوان خطاکار من به سوی رحمت واسعهی تو بازمانده است.
با آهنگی دردناک به درگاه تو مینالم و سر بینوائی و بیچارگی در پیشگاه تو فرود میآورم. زانوان من از هیبت کبریای تو و وحشت گناهان خویش همی لرزد و اشکهای ندامت بر چهرهام همی دود.
تو را همیخوانم که:
یا ارحم الراحمین. یا ارحم من انتابه المسترحمون و یا اعطف من اطاف به المستغفرون و یا من عفوه اکثر من نقمته و یا من رضاه اوفر من سخطه و یا من تحمد الی خلقه بحسن التجاوز و یا من عود عباده قبول الانابه.
ای آن که از هر مهربانی مهربانتر باشی و لطف تو همواره به سوی آنان که تو را خوانند و از تو لطف و رحمت توقع دارند ارزانی باشد.
ای آن که بیش از آنچه کیفر کنی ببخشی، وای تو که مهر تو همواره بر قهر تو افزونی گیرد.
ای پروردگار من که خویشتن را به بندگان خویش با جلوه بخشش و گذشت شناسانیدهای و همچنان بندگان خود را به قبول توبت و انابت دلگرم فرمودهای.
تو را میخوانم ای خدای من، که از برکت توبت و انابت فساد ما را به صلاح سوق دهی و در برابر طاعت اندک ما پاداش هنگفت و بسیار ارزانی فرمائی.
ای خدای من که اجابت دعای ما را ضمانت کردهای و به ما نوید رحمت و عنایت دادهای چه بسیار کس که بیش از من معصیت کردهاند
[صفحه ۲۲۴]
و نعمت مغفرت تو دریافتهاند.
چه بسیار پیشانی شرمسار و چهرهی شرمگین که در پیشگاه تو بر خاک استغفار و اعتذار عرق توبت ریختهاند و بالاخره خوشنود و خُرسند برداشتهاند.
من از آنان افزونتر گناه نکردهام و بیش از آنان مستوجب ملامت و عقاب نباشم.
من از آن کسان که بر خویشتن مظلمت آورندهاند بیشتر ظلم نکردهام و هم اکنون همانند تبه کاران و شرمندگان عرق شرم بر خاک ریزم و از تو امید مغفرت و مرحمت دارم.
فعدت علیه اتوب الیک فی مقامی هذا توبه نادم علی ما فرط منه مشفق مما اجتمع علیه.
بر آنچه گذشته توبه و انابه آوردهام و از معاصی و انحراف خویش چهره به بیزاری درهم پیچیده روی به درگاه تو نهادهام و به شرمساری سر فروکشیدهام.
من تو را آنچنان بخشنده و بخشاینده میبینم که میدانم از گناه بزرگ گذشتن، بر تو دشوار نیست و کردار ناستوده ما را نادیده انگاشتن، ذات اقدس تو را گران نیاید.
تو از بندگان خویش نافرمانیها بینی و اغماض فرمائی و دوست همیداری که بندهای دور از استکبار و استغنا لب به استغفار بگشاید و همچنان پرهیزگار و پارسا بماند.
من اکنون در پیشگاه تو از نخوت و کبریا دوری میجویم و در پناه تو از شر و وسوسهی نفس و جاذبهی معصیت میگریزم.
از تقصیری که در ادای اطاعت روا داشتهام توبه میکنم و به خاطر عجز و قصوری که مرا از ایفای مراسم بندگی باز داشته از تو کمک میخواهم تا آن چنان که شایسته عبودیت باشد به درگاه الوهیت تو بندگی آورم
[صفحه ۲۲۵]
اللهم فصل علی محمد و آل محمد و همی خواهم که به من نیروی طاعت و عبادت عطا کنی و از کیفری که سزاوار من است معافم فرمائی.
از عذاب و عقابی که گناهکاران را به وحشت همیاندازد پناهم دهی و همیدانم که چنین خواهی کرد زیرا شیمت بخشش و بخشایش به تو برازنده باشد و گذشت و اغماض از گناهان ما بر تو گران نیاید.
تو را کائنات به صفت رحمت و عنایت شناخته و ما سوای تو به تو چشم امید دوخته است.
جز از تو از هیچ کس حاجت نخواهم و جز تو هیچ کس را بخشندهی گناه خود نشناسم و تنها از قهر و خشم تو بر نفس خود نگرانم.
انک اهل التقوی و اهل المغفره صلی علی محمد و آل محمد و اقض حاجتی و انجح طلبتی و اغفر ذنبی و امن خوف نفسی.
از تو که شایستهی مرحمت و مغفرت باشی خواهانم به روان محمد و آل محمد رحمت فرستی و حاجت من برآوری و مرا به کمال مطلوبم برسانی. گناه من ببخشی و از بیم شقاوت و شرارتم برهانی.
تو بر آنچه مشیت فرمائی توانائی و آنچه تمنای من باشد هر چند بر خاطر من گران آیند و در چشم من بزرگ نمایند و در پیشگاه تو سخت اندک باشند.
آمین یا رب العالمین.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *