احادیث و سخنان

خطبه امام سجاد در نزدیک مدینه

امام سجاد علیه السلام و همراهان به سوی مدینه حرکت کردند. وقتی که به نزدیک مدینه رسیدند؛ بشیر بن جذلم از طرف امام سجاد علیه السلام زودتر وارد مدینه شد و ورود اهل بیت و امام سجاد علیه السلام را به مردم خبر داد. همهی مردم مدینه از زن و مرد، از خانهها بیرون آمده و به استقبال آنها شتافتند. فریاد گریه و ناله، فضای بیابان را پر کرده بود. آنها در محضر امام سجاد علیه السلام اجتماع کردند. امام روی چهار پایهای ایستاد و به مردم اشاره کرد که ساکت شوید. همه ساکت شدند. آنگاه امام سجاد علیه السلام به ایراد خطبه پرداخت و پس از حمد و ثنا،
[صفحه ۵۴]
چنین فرمود:
«ای مردم! خداوند متعال ما را به مصائب و رنجهای عظیم آزمود، و رخنهی بزرگ در اسلام پدید آمد. اباعبدالله الحسین علیه السلام کشته شد و زنان و فرزندان او اسیر گشته، و سر مقدس او را بر نیزهها در شهرها گردش دادند. این مصیبتی است که هیچ مصیبتی مانند آن نیست…
ای مردم! کدام دل است که برای مصائب دردناک حسین علیه السلام شکافته و اندوهگین نشود؟! کدام چشم است که خود را از ریزش اشک برای حسین علیه السلام نگه دارد همهی موجودات هستی برای او گریستند…
والله لو ان النبی تقدم الیهم فی قتالنا کما تقدم الیهم الوصایه بنا لما ازداد و اعلی ما فعلوا بنا:
«سوگند به خدا اگر پیامبر صلی الله علیه و آله به جای آن وصیتها و سفارشهای احترام به ما، به کشتن ما امر می کرد، دشمنان بیشتر از آن ستم هایی که با ما نمودند نمیکردند.» انا لله و انا الیه راجعون؛ به راستی مصیبت جانکاه حسین علیه السلام، چقدر دردناک، دلخراش، جگرسوز، تلخ، بنیان کن و ویرانگر است. ما همهی این مصائب و حوادث غمبار را به حساب خدا می گذاریم که او عزیز و انتقام گیرنده است.» [۴۷].
[صفحه ۵۵]
برگرفته از کتاب نگاهی بر زندگی امام سجاد علیه السلام نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *