آثار

حقوق در رساله حضرت سجاد حق موذن

«و اما حق الموذن فان تعلم انه مذکرک بربک و داعیک الی حظک و افضل اعوانک علی قضاء الفریضه التی افتراضها الله علیک فتشکره علی ذلک شکرک للمحسن الیک. و ان کنت فی بیتک مهتما لذلک لم تکن لله فی امره متهما و علمت انه نعمه من الله علیک لا شک فیها، فاحسن صحبه نعمه الله بحمدالله علیها علی کل حال و لا قوه الا بالله».
حق موذن این است:
– بدانی او پروردگار تو را به یاد تو میآورد و تو را به سوی بهرهای که از نماز و یاد او داری، فرامیخواند و با فضیلتترین اعوان تو برای بجا آوردن فریضهای است که خداوند آن را بر تو واجب گردانیده است.
– پس تو باید او را بر این کمک بزرگ سپاس گزارده، سپاسی که برای برترین نیکوکار به خود انجام میدهی.
– تو اگر در منزل نسبت به امر نماز و منادی آن اهتمام بایسته را مبذول نموده به دعوت موذن لبیک بگویی، در این رابطه برای خداوند در مورد عملکرد او مورد اتهام نخواهی بود. (بنابراین تنها با عمل به مقتضای دعوت موذن و ایستادن به نماز میشود
[صفحه ۲۹۸]
از حق او تقدیر به عمل آورد).
آری تو باید بدانی که او نعمتی است از جانب حق متعال برای تو که کمترین شکی در آن نیست. پس مصاحبت نعمت الهی را با سپاس از خداوند بر آن در همه احوال نیکو انجام ده، «و لا قوه الا بالله».
برگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد علیه السلام نوشته آقای محمد محسن دعایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *