آثار

حقوق در رساله حضرت سجاد حق معاشر

«و اما حق الخلیط فان لا تغره و لا تغشه و لا تکذبه و لا تغفله و لا تخدعه و لا تعمل فی انتقاضه عمل العدو الذی لا یبقی علی صاحبه و ان اطمان الیک استقصیت له علی نفسک و علمت: «ان غبن المسترسل ربا» و لا قوه الا بالله».
حق فرد معاشر و خلیط – و کسی که با تو مانوس است و همیشه با تو میجوشد و رفت و آمد میکند – این است:
– ا را با نیرنگ و دغل خود فریب ندهی.
– و با او از سر غش و تقلب رفتار نکنی.
– و به او دروغ نگفته
– و با عملکرد خود او را به غفلت نکشانی.
– و به او خدعه نزنی.
– و در مناسبات خود با او به مانند دشمنی که هیچ رحمی به مصاحب خود
[صفحه ۳۰۵]
نمیکند و هیچ برای او باقی نمیگذارد، رفتار نکنی.
– اگر او به تو اعتماد کرد و به تو در رفتار خود مطمئن شد، باید همهی توانت را در راه رعایت حال او به کار گیری و به نفع او گرچه به زیان خودت باشد، همه مصالح و خوبیها را به طور کامل در حق او رعایت نمود. و بر طبق آن عمل نمایی.
– و باید بدانی که فریب دادن شخصی که به انسان اعتماد کرده است و مغبون ساختن او نوعی «ربا» و زیاده گرفتن نامشروع است «و لا قوه الا بالله».
رگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد (ع) نوشته آقای محمد محسن دعایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *